Hmmmm....

Noc. Taka straszna. Taka piękna. Dlaczego świat, przynajmniej dla mnie, jest piękniejszy, kiedy jest schowany za ciemną zasłoną?

Coś, co jest ukryte jest piękne, jak z kobietami. Kobiety są piękne w ubraniach, nago także, ale to już nie jest to.

Dopuki czegoś nie mamy, pragniemy tego całym sobą. Ale kiedy już to mamy, przestajemy się tym interesować i staje się to dla nas szarą codziennością.

Dlatego kocham góry. Szczerze wolę góry od morza. Góry mają coś w sobie... Te widoki, to powietrze, to uczucie podczas zdobywania szczytu. Od ostatnich czterech lat jeżdżę w góry, co rok. Dalej nie mogę się nimi nacieszyć.

Nigdy nie zamieszkam w pobliżu gór, bo staną się one dla mnie szarą codziennością.

Wracając do nocy. Dlaczego ona jest tak piękna?

Przecież, już od dawien dawna była uważana za czas w którym wychodzą potwory, demony i inne stworzenia w które większość ludzi nie wierzy. Może właśnie dlatego. Budziła dreszczyk emocji.

Prawie jak kochanka w małżeńskim łożu.